a.readmore { /* CSS properties go here */ }

Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2015

Τσίπρας και Μέρκελ είναι αναγκασμένοι να βρουν λύση

Το ζήτημα της διαχείρισης του ελληνικού χρέους μπαίνει βίαια πολύ ψηλά στη γερμανική ατζέντα μεσούσης της προεκλογικής περιόδου στην Ελλάδα με τις δηλώσεις και τις τοποθετήσεις πολιτικών και τεχνοκρατών να διαδέχονται η μια την άλλη, εγείροντας παράλληλα και το ζήτημα των γερμανικών αποζημειώσεων. Το σκηνικό που διαμορφώνεται αν μη τι άλλο δείχνει ότι η συζήτηση για το χρέος αναπόφευκτα θα ανοίξει, ενώ οι τοποθετήσεις αν και αντιμάχονται τα ελληνικά συμφέροντα εν τούτοις καταλήγουν στην ανάγκη ουσιαστικής διευθέτησης.
Παράλληλα σε εξέλιξη βρίσκονται και συζητήσεις για τον εγκλωβισμό της Ελλάδας σε ένα νέο Μνημόνιο, καθώς και συζήτηση για την ανάπτυξη και την ανεργία στην Ευρώπη. Όλα αυτά ενώ η Ελλάδα βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο οι Βρυξέλλες και οι περισσότερες κυβερνήσεις στην ΕΕ βρίσκονται σε αργία, λόγω των εορτών και με τις αγορές να βαδίζουν στην ομίχλη.
Στην πραγματικότητα επιχειρείται σε νεκρό πολιτικό χρόνο να δημιουργηθούν τετελεσμένα, να εκκινήσουν συζητήσεις και να οικοδομηθεί το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης, ενώ παράλληλα σφυρηλατούνται και νέες σφαίρες επιρροής και συμμαχίες.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται οι παρεμβάσεις από τον πρώην αντικαγγελάριου Γιόσκα Φίσερ, για την προοπτική ανατροπών στην ζώνη του Ευρώ με την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ, όπως η ανάλυση του σκληροπυρηνικού Χανς Βέρνερ Σιν για διεθνή συνδιάσκεψη για το χρέος και Grexit.
Ακριβώς στο θέμα ήταν και η τοποθέτηση του σημερινού αντικαγκελάριου Σιγκμαρ Γκάμπριελ,για την έλλειψη plan B που θα οδηγούσε σε Grexit. 
Το γαϊτανάκι συνεχίζεται με αλλεπάλληλα δημοσιεύματα σε διεθνή think tanks και εγνωσμένου κύρους εφημερίδες. Αναλύσεις και φήμες που άλλοτε βλέπουν και άλλοτε δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας.
Το σίγουρο είναι ότι η προεκλογική περίοδος στην Ελλάδα πέτυχε αυτό που απέτυχε η κυβέρνηση, να φέρει το πρόβλημα στο τραπέζι και να απαιτήσει λύση.
Σε αυτό συμβάλλουν τώρα και οι αγορές κρατώντας τα spreads σε απαγορευτικά επίπεδα, υπενθυμίζουν ότι η Ελλάδα ποτέ δεν έγινε αποδεκτή, απλά οι αγορές την είχαν βάλει στον πάγο εν αναμονή της εκπλήρωσης της συμφωνίας και από τις δυο πλευρές.
Τώρα αναγνωρίζοντας την έλλειψη πολιτικής βούλησης –για ακόμη μια φορά- από τους Ευρωπαίους οι αγορές δεν είναι διατεθειμένες να δεχθούν μια νέα μετάθεση του προβλήματος.
Ετσι το ζήτημα του ελληνικού χρέους βρίσκεται στην κορυφή της ατζέντας των συζητήσεων και στο επίκεντρο των εξελίξεων. Οι πολυεπίπεδες πιέσεις σε συνδυασμό με την αποτυχία της πολιτικής λιτότητας να ανοίξει το δρόμο για την ανάπτυξη καθιστούν επιτακτική την ανάγκη επίλυσης του προβλήματος.
Σε αυτό το πλαίσιο η νέα ελληνική κυβέρνηση θα έχει να αντιμετωπίσει μια δίδυμη απειλή: Από τη μια το χρέος και από την άλλη ένα νέο πρόγραμμα στήριξης, το οποίο θα συνεπάγεται όρους και προϋποθέσεις.
Αντίστοιχα θα είναι τα διλήμματα και για το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες, ένα νέο έμμεσο κούρεμα ή μια Ελλάδα σε περιδίνηση και μια Ευρώπη δέσμια μιας αυτοτροδοτούμενης κρίσης η οποία θα οδηγήσει σε εκ βάθρων αναδιάταξη των πολιτικών ισορροπιών. Όπερ σημαίνει ανάδειξη ριζοσπαστικών κυβερνήσεων και ανάδειξη των εθνικών συμφερόντων ως κυρίαρχα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 
Μια τέτοια εξέλιξη θα πυροδοτήσει άμεσα φυγόκεντρες και διαλυτικές τάσεις στον πυρήνα τις Ευρωζώνης, αποδυναμώνοντας παράλληλα τις Βρυξέλλες, το ρόλο της ΕΚΤ και την αποτελεσματικότητα των μηχανισμών. Όλα αυτά θα αναστρέψουν ντε φάκτο την προοπτικής πολιτικής ενοποίησης και θα δυναμιτίσουν την οικονομική και τραπεζική ένωση.
sofokleousin
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου