Κανένας γιατρός δεν δικαιούται να ενεργεί αντίθετα με την επιθυμία του ασθενούς, όσο για τη βίαιη αναγκαστική σίτιση θεωρείταιαδικαιολόγητη και αντιδημοκρατική. Αυτά επισημαίνει σε δήλωσή του ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ), Δημήτρης Βαρνάβας για το θέμα που απασχολεί εντόνως τις τελευταίες μέρες κι έχει θέσει ουσιαστικά ηθικά διλήμματα: την αναγκαστική σίτιση απεργών πείνας, συγκεκριμένα την εισαγγελική εντολή αναγκαστικής σίτισης στην περίπτωση του Νίκου Ρωμανού.
Ο πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ είναι απόλυτα σαφής και κατηγορηματικός στη δήλωσή του: «Είμαστε αναγκασμένοι να διευκρινίσουμε για πολλοστή φορά πως κανένας γιατρός δε δικαιούται, σύμφωνα και με τον κώδικα ιατρικής δεοντολογίας, να ενεργεί αντίθετα προς τη βούληση του ασθενούς. Πολιτικά προβλήματα που προκαλούνται από τέτοιες απεργίες δεν μπορεί να λύνονται από τους γιατρούς, οι οποίοι ουδέποτε παρεμβαίνουν κατασταλτικά σε ανθρώπους που αρνούνται τις ιατρικές υπηρεσίες. Άλλωστε, σύμφωνα με την σχετική διακήρυξη των Παγκόσμιων Ιατρικών Συνεδρίων (Μάλτα 1991 και αναθεωρήσεις Ισπανία 1992 και Ν. Αφρική 2006, WMA) η βίαιη αναγκαστική σίτιση θεωρείται αδικαιολόγητη και αντιδεοντολογική πρακτική».
Ο κ. Βαρνάβας υπενθυμίζει επίσης πως τα νοσοκομεία είναι χώροι περίθαλψης και δεν είναι δυνατόν να αστυνομοκρατούνται: «Τα νοσοκομεία χρειάζονται επαρκή παρουσία γιατρών και όχι μαζική παρουσία αστυνομικών. Ας ασχοληθεί λοιπόν η πολιτική ηγεσία με τη στελέχωση των Νοσοκομείων, αφήνοντας τους λιγοστούς και εξουθενωμένους νοσοκομειακούς γιατρούς να ασκήσουν τα καθήκοντά τους χωρίς διλήμματα και εκβιασμούς».
Ο σωφρονιστικός κώδικας, βεβαίως, προβλέπει πως στην περίπτωση αδυναμίας ή άρνησης ενός κρατούμενου να συναινέσει σε οποιαδήποτε ιατρική πράξη είναι απαραίτητη για την υγεία του, τότε μπορεί να επιβληθεί η λήψη μέτρων από τον εισαγγελέα που καλείται να κρίνει με γνώμονα και στόχο τη διατήρησή του στη ζωή.
Ομως όπως επισήμανε και υπογράμμισε ο πρόεδρος των νοσοκομειακών γιατρών, ο ιατρικός λειτουργός δεν μπορεί να εκτελέσει οποιαδήποτε ιατρική πράξη χωρίς τη συναίνεση του ασθενούς.
Ηθικό και σωματικό βασανιστήριο
Διεθνώς, η αναγκαστική σίτιση δεν θεωρείται αποδεκτή ούτε από οργανώσεις προστασίας ιατρικών δικαιωμάτων ούτε από την ιατρική κοινότητα. Η επιβολή της έχει χαρακτηριστεί από τη Διεθνή Ένωση Ιατρών πέρα από ανήθικη, απαράδεκτη και βασανιστική.
Η επιβολή του μεθόδου αναγκαστικής σίτισης σε απεργούς πείνας είναι μια παλιά ιστορία, συνδεδεμένη με σκηνές βίας και βασανιστηρίων. Χαρακτηριστική είναι η φωτογραφία μιας σουφραζέτας που υποβάλλεται στη θεραπεία στις αρχές του 20ού αιώνα.
Τα τελευταία χρόνια ως πρακτική συνδέεται με ένα χώρο δίπλα στο όνομα του οποίου εμφανίζεται συχνά ο χαρακτηρισμός «κόλαση»:το Γκουαντάναμο, μια ανοιχτή πληγή στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Χαρακτηριστικές εδώ είναι οι φωτογραφίες από τις καρέκλες στις οποίες δένονται οι κρατούμενοι για να τους τοποθετηθεί -από τη μύτη- το σωληνάκι.
Η -βασανιστική- διαδικασία της αναγκαστικής σίτισης κρατούμενου αποτυπώνεται στο παρακάτω βίντεο, οι εικόνες του οποίου είναι εξαιρετικά σκληρές κι απάνθρωπες.
thetoc
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου